อาจเป็นระยะเวลาไม่ยาวนาน ถ้าหากเทียบกับชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่ง แต่ช่วงเวลาที่ผ่านมา ชีวิตที่มีเธอเข้ามา ทำให้โลกใบเดิมที่เคยเป็นสีขาวดำก็กลับมีสีสันขึ้นมาอย่างถนัดตา เธอเปลี่ยนแปลงความรู้สึกเดิมๆที่เคยเกิดขึ้นกับผู้หญิงคนนี้ เธอทำให้ชีวิตของคนธรรมดาคนนี้ดูมีค่าเหลือเกิน แต่ในวันนี้ เธอมีหน้าที่ที่ต้องทำต้องรับผิดชอบ มันทำให้เราต้องห่างกัน และทำให้ฉันเกิดความเหงา ทั้งคิดถึงและห่วงเธอ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เลย ..ไม่ว่านานแค่ไหนก็ยังไม่ชินกับวันที่ไม่มีเธออยู่ข้างๆเหมือนเก่า แต่ฉันก็ต้องอดทนและรอเธอ แต่ก็อยากจะขอบคุณจริงๆสำหรับทุกสิ่งที่ทำให้ผู้หญิงคนนี้ ที่บางทีก็ไม่ใช่คนที่ดีเท่าไหร่ บางทีก็ยังงอแง ดื้อ และอยากให้เธอดูแลกันบ้าง แต่เธอก็ยังรักและเข้าใจกันเสมอ อยากจะขอบคุณจริงๆที่อดทนและเดินเคียงข้างกันมาตลอดในวันที่ฟ้าไม่เป็นใจ ขอบคุณที่รักและหวังดีเสมอ ขอบคุณที่สู้ แม้ว่าสิ่งนั้นมันจะยากเย็นแสนเข็ญแค่ไหน ขอบคุณจริงๆที่ไม่เคยเปลี่ยนไปเลย
ไม่รู้จะขอบคุณยังไงให้หมดกับสิ่งที่เธอได้ให้มา แต่มีบางอย่างที่อยากจะบอกให้เธอได้รับรู้ไว้เสมอว่า..
"ถึงต้องอดทนรอนานแค่ไหน..แต่เค้าก็จะรักปืนคนเดียวนะ"
>>++,,รักปืน..ตลอดไป,,++
<
<
ต้องมาได้ทั้งคู่สิจ๊ะ
ให้ปืนไปขอๆ
^^